16 czerwca 2017 roku, Eucharystią sprawowaną w kościele Matki Bożej Bolesnej w Jawiszowicach – Os. Brzeszcze, rozpoczęła się druga pielgrzymka JG24 na Jasną Górę. W tegorocznej edycji swój udział zgłosiło 24 uczestników.

Po Mszy św. wszyscy z uśmiechami na twarzach, dziarsko w cieple słońca wyruszyli na trasę. Trasę, jak wówczas się wydawało, przygotowaną na 101%. Szybko jednak to przekonanie legło w gruzach, choć wydawało nam się, że poradzimy sobie z każdymi warunkami – deszczowymi również. Ruszając z pierwszego postoju, piękne niebo nad głowami nie zapowiadało jeszcze tego z czym przyszło się zmierzyć podczas tegorocznego wędrowania. A wędrowanie to pozostanie w pamięci z dwóch powodów – deszcz w każdej postaci, od niekończącej się mżawki po kilkuminutowe ale nader obfite oberwanie chmury oraz niesamowici ludzie do których docierała ekipa techniczna z prośbą o pomoc w przeorganizowaniu postojów, a którzy nie tylko pomagali ale i sami wychodzili z inicjatywą.
W ciągu pierwszych godzin pogoda zmieniała się dynamicznie i diametralnie –  słońce, ulewa, znów słońce i znów ulewa. I tak do wieczora. Zawsze jednak po etapach deszczowych udawało się przygotować pielgrzymom postoje w suchych i ciepłych pomieszczeniach, gdzie mogli się wysuszyć i przebrać. Czy to proboszcz parafii Św. Anny z Lędzin, który o przyjściu pielgrzymki dowiedział się po raz pierwszy w życiu ok. 15 minut przed jej przyjściem (planowany i ustalony był postój kilkaset metrów wcześniej przy kościele Św. Klemensa) a zanim uczestnicy dotarli mieli już otwarte nie tylko toalety ale i salki w których mogli się przebrać i wysuszyć. Czy też szefostwo ekskluzywnej restauracji Spacerowa 21 z Mysłowic, którzy już wcześniej zgodzili się udostępnić ubikacje gdy postój miał być w pobliskim parku. Po ulewie nie tylko zaprosili mokrych i zabłoconych pielgrzymów do środka, ale jeszcze przynieśli kawę i herbatę. Dla wszystkich nas był to niemal namacalny znak Bożej opieki nad nami. Tym bardziej, że jak stwierdzili sami pielgrzymi – gdyby nie wiedzieli, że miejsca i organizacja postojów zmieniała się w ciągu kilku minut przed ich przybyciem – nie dało się zauważyć, że coś jest przygotowane „na szybko”. Tak tylko po ludzku – nie do zrobienia 🙂

Mimo niedogodności humory dopisywały a nastawienie na walkę o dotarcie mimo przeciwności rosło odwrotnie proporcjonalnie do pogarszających się warunków. Wszyscy ze śmiechem wspominali sytuację z trzeciego etapu, gdy rozpoczynał się deszcz, drugi już w czasie trasy. Wówczas ks. Łukasz spojrzał w górę i z przekąsem powiedział „Możesz więcej”. Dokładnie w tym momencie nastąpiła taka ulewa, że studzienki kanalizacyjne nie nadążały odbierać wody i ulicami płynęła rzeka wody.

Na etapach nocnych deszcz na szczęście odpuścił. Było to o tyle istotne, że wówczas spory dystans prowadził nieoświetlonymi drogami, gdzie opady pogarszałyby widoczność stwarzając realne niebezpieczeństwo. Mogłoby się wydawać, że powinno być wobec tego łatwiej. Nic z tych rzeczy … stosunkowo zimno (nawet do 10*C) plus mocny wiatr mocno dawały się we znaki zmęczonym deszczem pielgrzymom. Wtedy też zaczęły się kontuzje. Niestety zmęczony, przemoczony i przemarznięty organizm jest bardziej podatny na różnego rodzaju skręcenia, zwichnięcia czy naciągnięcia mięśni. Być może przy lepszej pogodzie byłoby inaczej … Ostatecznie do rana z dalszego wędrowania zrezygnowało 8 uczestników. Tym samym pozostała szesnastka, która już w komplecie dotarła na Jasną Górę. Dotarła, choć sobotni poranek wcale nie napawał optymizmem jeśli brać pod uwagę pogodę. Mżawka, która się wtedy rozpoczęła towarzyszyła im już do samego wieczora.

Bardzo trudnym dla pielgrzymów był postój 9 po 82 kilometrach. Było to jedyne miejsce, gdzie nie było kompletnie żadnej alternatywy. Polana w środku lasu, żadnych zabudowań czy nawet zadaszenia gdzie mogliby się schronić. I w planie 10 kilometrów do przejścia rozmokniętą, błotnistą drogą. Najtrudniejsze jednak dla nich nie była sytuacja w jakiej się znaleźli lecz decyzja jaką podjęła ekipa techniczna opiekująca się grupą. Decyzja ta z uwagi na bezpieczeństwo uczestników mogła być tylko jedna – transport samochodami na kolejny postój, gdzie już była przygotowana salka z łazienkami i aneksem kuchennym. Zdecydowana większość uczestników, powołując się na hasło „Jasna Góra bez kompromisów”, była przeciwna. Znając jednak warunki jakie ich czekały na drodze i wiedząc jak wówczas łatwo o kontuzję wykluczającą z dalszego pielgrzymowania, opiekunowie musieli pozostać nieugięci … Tym samym niestety, do samodzielnego przejścia pełnej trasy zabrakło 10,5 km. Co niektórzy ze smutkiem wypominali nawet będąc już na Jasnej Górze 12h później.

Pozostałe etapy nie obfitowały już w niemal żadne niespodzianki. Nikt nie zrezygnował, deszcz nie przestał padać a humory i radość nadal nie ustępowały. Wręcz przeciwnie, motywując się wzajemnie do walki o kolejne kilometry rozpoczęły się wspólne śpiewy piosenek pielgrzymkowych. Co jak sami opowiadali po zakończeniu pielgrzymki – dodawało niesamowitych sił i dodatkowo jednoczyło grupę. Jedyną niespodzianką, była ta przygotowana przez chłopaków z ekipy technicznej. Mając do dyspozycji tylko czajnik, kuchenkę turystyczną i kubki termiczne zrobili uczestnikom ciepłe hot-dogi, wykupiwszy wcześniej cały zapas parówek z pobliskiego, wiejskiego sklepiku. Raczej na co dzień nikt nie cieszy się aż tak z hot-doga, ale wówczas tej niemal dziecięcej radości po 110km marszu non stop w deszczu nie da się opisać 😀

Reasumując. Choć warunki niemal przez cały czas były nader niesprzyjające a rezygnacje uczestników zasiewały w pozostałych ziarno zwątpienia, oni uparcie i z tym większą radością szli dalej, konsekwentnie dążąc do celu. Na Alejach NMP pojawiły się twarze na których była radość, ale było też widać wszystko czego fizycznie doświadczyli. Cały ten niesamowity trud jaki podjęli i uparcie realizowali choć wszystko było przeciw – tego nie dało się ukryć za uśmiechem. I właśnie w takich okolicznościach najbardziej wymowne było pytanie które pojawiało się, gdy już udało się oddać pokłon Matce Bożej i podziękować za możliwość dotarcia: „To kiedy rusza ta trzecia?


STATYSTYKA
Uczestnicy:
– wyruszyło 24 pielgrzymów
– dotarło na Jasną Górę 16
– 7 osób po kontuzjach zrezygnowało ok. 55 – 70 km
– 1 uczestnik musiał wracać po 40 km z powodów rodzinnych
Dystans:
– założony 124,2 km
– pokonany 113,6 km
Czas:
– założony ogólnie 35:35 h
– faktyczny ogólnie 34:20 h
– założony samego marszu 27:50 h
– faktyczny samego marszu ~22:30 h